Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl


 Politechnika Lwowska


 

      53. Politechnika Lwowska    
  54. Kościół św. Marii Magdaleny

1844

Powstaje Cesarsko - królewska Akademia Techniczna we Lwowie z niemieckim językiem wykładowym

1872

Od 3 grudnia obowiązuje polski język wykładowy. Pierwszym polskim rektorem zostaje  dr filozofii Feliks Strzelecki (1823 - 1885)

1874 

1 kwietnia rozpoczęto budowę gmachu głównego przy ul. Sapiehy 12 oraz osobnego budynku Wydziału Chemicznego przy placu św. Jura -  według projektu prof. arch. Juliana Zachariewicza.

1877

1 października zakończono budowę. 8 października cesarz nadał Akademii tytuł i prawa Technische Hochschule. Nie chcąc stosować obcej nazwy Kolegium przyjęło nazwę Cesarsko - królewska Szkoła Politechniczna we Lwowie

1915

Powstaje Politechnika Warszawska. Do tego czasu C. k. Szkoła Politechniczna we Lwowie była jedyną uczelnią techniczną w Polsce

1919

Od 8 listopada Akademia Rolnicza w Dublanach staje się częścią C. k. Szkoły Politechnicznej we Lwowie

1920

Decyzją ministra WR i OP z dnia 28 czerwca szkole nadano nowy statut, nową strukturę
i nazwę
Politechnika Lwowska

1939

Politechnika Lwowska zostaje przejęta przez Rosjan i od tej chwili nasi nazwę Lwiwskyj Politechnicznyj Instytut



Politechnikę Lwowską ukończyli:

Marcin Szostakiewicz (1816 - 1901) - architekturę
prapradziadek
Ludomił Klemens Gyurkovich (1899 -1980) - architekturę,
w latach 1924 - 1930 był st. asystentem w Katedrze Budowy Miast
dziadek
Józef Szostakiewicz (1901 - 1981) - architekturę
brat babci Zofii Gyurkovichowej
Jan Romański (1914 - 1996) - Wydział Rolniczo - Leśny
s. Michaliny, siostry prababci Heleny Nałęcz Ćwiklińskiej
Ewa Tajner z d. Pfeiffer - automatyzację procesów przemysłowych
ciocia
Adam Tajner - energetykę cieplną
mąż Ewy, wujek

Na Politechnice Lwowskiej studiował przez trzy semestry (na jakim wydziale nie wiem) 
Zdzisław Pfeiffer (dziadek) - studia przerwał z powodu wybuchu I wojny światowej


Lektura: Zbysław Popławski, Dzieje Politechniki Lwowskiej 1844 - 1945, Ossolineum Wrocław, Warszawa, Kraków 1992
 


Uniwersytet Lwowski im. Jana Kazimierza


38. Uniwersytet (dawny Sejm Galicyjski)
41. Biblioteka im. W. Stefanyka (dawne Ossolineum)
43. Wydziały: fizyczny i chemiczny Uniwersytetu

1661

20 stycznia Jan Kazimierz podpisuje akt erekcyjny Akademii Lwowskiej, która ma powstać z przekształcenia Kolegium Jezuickiego

1758

18 kwietnia August III podpisuje dyplom potwierdzający akt wydany w 1661 roku przez Jana Kazimierza

1759

24 marca papież Klemens XIII bullą "Cunctis ubique pateat" uroczyście zatwierdza Akademię Lwowską nadając jej przywileje uniwersytetu na równi z Akademią Krakowską. 11 grudnia odbyła się promocja pierwszych doktorów

1773

Pierwszy rozbiór Polski i kasata zakonu Jezuitów spowodowały zawieszenie działalności Akademii Lwowskiej

1784

Akademia Lwowska wznawia swoją działalność z niemieckim językiem wykładowym

1805

Zarządzono przeniesienie Akademii Lwowskiej do Krakowa. jej miejsce zajęło Liceum, wyższy zakład naukowy z prawem promowania doktorów teologii i filozofii

1817

7 sierpnia powtórny akt fundacji Akademii Lwowskiej podpisał Franciszek I w Wiedniu. 4 listopada miała miejsce uroczysta inauguracja nowej Akademii

1848

6 kwietnia AL otrzymuje pełną autonomię. W wyniku ostrzelania w nocy z 1. na 2. listopada wybuchł pożar. Spłonęła Akademia razem z biblioteką i cennymi zbiorami.

1850

W styczniu wznowiono wykłady w 27. wynajętych salach ratusza lwowskiego

1851

2 stycznia przekazano uczelni gmach obok kościoła św. Mikołaja

1871

Od 4 lipca w AL można wykładać w języku polskim bez ograniczeń

1918

AL wznawia swoją działalność pod nazwą Uniwersytet Lwowski im. Jana Kazimierza

1920

Przekazanie gmachu Sejmu Galicyjskiego przy ul. Marszałkowskiej (obecnie Uniwersyteckiej) na potrzeby Uniwersytetu. Gmach ten wybudowano w latach 1877 - 1881 według projektu J. Hochbergera

1939

Przejęcie UJK, który od tej chwili funkcjonuje jako ukraiński Uniwersytet im. Iwana Franki

Uniwersytet Lwowski im. Jana Kazimierza ukończyli:

ks. Adam Gyurkovich - Wydział Filozoficzno Teologiczny
w latach 1922 - 1925 był starszym asystentem w Katedrze Sztuki Kościelnej
 
brat dziadka Ludomiła Gyurkovicha
Hugo Walisch - Wydział Prawa i Umiejętności Politycznych
mąż Marii, siostry babci Zofii Gyurkovichowej,

 

Lektura: Franciszek Jaworski, Uniwersytet Lwowski [w:] Biblioteka lwowska T I., Polski Dom Wydawniczy, Warszawa 1990
 


Cmentarz Obrońców Lwowa



 

1919

Zarząd Miasta postanowił wydzielić część gruntów w przedłużeniu cmentarza Łyczakowskiego, na pochyłym zboczu schodzącym uskokami w kierunku Pohulanki, na nową nekropolię. W lipcu z inicjatywy Marii Cieszkowej założono Straż Mogił Polskich Bohaterów (SMPB)

1921

19 października ogłoszono, że konkurs na projekt cmentarza wygrał student V roku architektury Politechniki Lwowskiej Rudolf Indruch (syn Czeszki i Słowaka). Prace projektowe wykonał bezinteresownie, a nagrodę konkursową przekazał na potrzeby SMPB

1922

Realizację projektu rozpoczęto od budowy kaplicy mszalnej (Kaplicy Obrońców Lwowa)

1924

28 września uroczyście poświęcono ukończoną Kaplicę Obrońców Lwowa

1929

28 kwietnia rozpoczęto budowę Pomnika Chwały Obrońców Lwowa.

1932

9 października pochowano 72 obrońców Lwowa w nie ukończonych jeszcze katakumbach.

1934

W październiku zakończono budowę monumentalnych katakumb. 11 listopada odbyło się uroczyste odsłonięcie pomnika Chwały

1938

26 maja zakończono budowę pomnika Piechurów Francuskich



1939

 

Ostatnią, największą i przerwaną inwestycją była obudowa 1500 mogił betonowymi cembrowinami i wymiana krzyży drewnianych na kamienne. Prace te prowadziła firma kamieniarska Aleksandra Króla. Cmentarz składał się z dwóch części grzebalnych: wojennej, gdzie spoczywali ci, którzy zginęli bezpośrednio w walkach o Lwów (1926 osób), i części pokojowej, umieszczonej nieco z boku na przedłużeniu linii Pomnika Piechurów Francuskich, gdzie spoczywali obrońcy, którzy przeżyli wojnę i zmarli w latach dwudziestych i trzydziestych (933 osoby)

1943

14 lipca po otrzymaniu wiadomości o śmierci gen. Sikorskiego kierownictwo lwowskiej AK postanowiło złożyć wieniec na płycie Nieznanego Żołnierza. Ukraińska policja aresztowała na cmentarzu 13 osób, a kilka dni później także wykonawczynię wieńca Marię Bodnarową.

1944

31 lipca miał miejsce ostatni pochówek na Cmentarzu Obrońców Lwowa. Działania wojenne oszczędziły cmentarz.

1950

W latach pięćdziesiątych zdemontowano i zniszczono pomniki Lotników Amerykańskich i Piechurów Francuskich. na tablicach trzymanych przez lwy skuto polskie napisy.

1960

W latach sześćdziesiątych wywieziono z cmentarza lwy. Początkowo jeden był na Wysokim Zamku (z herbem Lwowa, do którego dodano sierp i młot). Drugiego postawiono przy ulicy Dzierżyńskiego (dawniej Pełczyńskiej), a po kilku latach wywieziono go na Winniki. Po czasie zniknął lew z Wysokiego Zamku (Polacy składali tam kwiaty) i do dzisiaj nie wiadomo gdzie się znajduje. Pod koniec lat sześćdziesiątych na Cmentarzu Obrońców Lwowa urządzono wysypisko śmieci.

1971

25 sierpnia na cmentarz wjechały czołgi i spychacze. Zburzono kolumnadę, próbowano przewrócić pomnik Chwały, co się nie udało. W tej sytuacji pomnik ostrzelano, co doprowadziło do zniszczenia napisów. Spychacze wyrównały teren, przysypując gruzami żołnierskie mogiły. Czołgi rozjechały gąsienicami grób Nieznanego Żołnierza.



1989

 

16 maja odbyło się pierwsze posiedzenie ukraińsko - polskiej komisji do spraw renowacji cmentarza. 19 maja władze miejskie wydały "Energopolowi" zgodę na rozpoczęcie prac porządkowych. Prace rozpoczęły się następnego dnia i polegały przede wszystkim na usunięciu śmieci i kamieni z kwater Obrońców Lwowa. Prace wykonywano po godzinach i postępowały one niezwykle szybko, bo przyłączyli się Polacy mieszkający we Lwowie.

2005

Dopiero 24 czerwca odbyło uroczyste otwarcie mimo, że prace renowacyjne zakończyły się znacznie wcześniej. Nie każdy mógł uczestniczyć w tej uroczystości - ze względu na olbrzymią liczbę chętnych wpuszczano tylko tych, którzy mieli specjalne przepustki


Zdjęcia wykonane 25 października 2007 roku przez Martę Tajner

Pomnik Chwały. Na dwóch kamiennych blokach nie stoją już lwy. Lew z prawej strony trzymał tablicę z napisem:
 "Tobie Polsko", lew z lewej z napisem: "Zawsze Wierny"

Kaplica Obrońców Lwowa 

 

 

 

Katakumby

 

    Część wojenna cmentarza. Niestety nie udało się odbudować kolumnady na prawo i lewo
od Pomnika Chwały.

 


        Jedyny ocalały nagrobek


Las krzyży


Brat Zofii Pfeiffer z d. Lisiewicz 


Ojciec Zofii Pfeiffer z d. Lisiewicz


    Tablica ku czci Nieznanego Żołnierza

Z naszej rodziny w obronie Lwowa uczestniczyli:

Włodzimierz Lisiewicz (1864 - 1925) - MO Dzielnica VI
Bronisław Pfeiffer (1871 - 1928)
Zdzisław Pfeiffer (1896 - 1954) - dowódca odcinka Zamarstynów
Janina Piwko (1897 - 1992) - sanitariuszka na Dworcu Głównym
Ludomił Gyurkovich (1899 - 1980) - Politechnika
Tadeusz Lisiewicz (1900 - 1925)

 

Lektura: Stanisław Sławomir Nicieja, Cmentarz Obrońców Lwowa,  Ossolineum Wrocław, Warszawa, Kraków 1990